collectevrijwilliger
en wordt gekatheteriseerd, moest Astrid Boukens haar baan opgeven. `Het was
moeilijk te combineren, hij had veel zorg nodig en we moesten vaak met hem
naar het ziekenhuis.' Toen haar zoon wat ouder was, wilde ze zich op een andere
manier nuttig maken en ging vrijwilligerswerk doen.
het belangrijk me nuttig te maken. De school waar mijn zoon zit, is een logische
plek. Ze kunnen daar goed extra handen gebruiken en mijn zoon heeft ook wat
extra ondersteuning nodig.' een paar jaar geleden kwam Astrid bij NSGK terecht.
`Toen ik de stichting benaderde met de vraag wat ik kon doen, bleek dat er geen
collecte was in mijn regio. Ze vroegen of ik de organisatie daarvoor op me wilde
nemen. Dat doe ik sindsdien samen met iemand anders.' Dit houdt onder andere
in dat Astrid collectanten werft, zorgt dat ze collectebussen krijgen, dat het geld
wordt geteld, enzovoort.
hebben, terwijl het maar een paar uur kost. Het verbaast mij hoe makkelijk men-
sen `nee' zeggen. Het is fijn om iets goeds te doen, iets onbaatzuchtigs. en alle
beetjes helpen, al loop je maar een of twee avonden. De reacties aan de deur zijn
overwegend leuk, al komt het ook voor dat mensen de deur niet opendoen. Maar
de leuke reacties blijven hangen. Voor mij is daarnaast het contact met de collec-
tanten erg leuk. Het zijn veel mensen uit mijn omgeving. Mijn schoonmoeder van
75 jaar doet ook elk jaar mee. Ze neemt het heel serieus, houdt precies bij welke
bewoners niet thuis waren en gaat daar opnieuw langs.'
Hoekstra